Herkes Çalışıyor Ama İlerliyor Muyuz?

Aylık toplantıda herkes yaptığı işleri anlatıyor. Sunumlar dolu, faaliyetler fazla. Bir ekip yeni bir araç kurdu, başka biri müşteriyle görüştü, bir diğeri sunumu bitirdi. Toplantının sonunda biri soruyor:

“Peki hedefte neredeyiz?”

O anda odada kısa bir sessizlik oluyor. Cevap geliyor — ama tereddütle. Rakamlar net değil, kimin ne söyleyeceği belli değil. Herkes çalışıyor, ama hedefin ilerleyip ilerlemediği kimsenin gündeminde belirgin bir yer kaplamıyor.

Çeyreğin başında tüm ekip aynı hedefi konuşuyordur. Birkaç hafta sonra dil değişir. “Sunumu bitirdik.” “Müşteriyle görüştük.” “Yeni ekran yayına çıktı.” Bu cümleler yanlış değil — ama artık hedeften bahseden kimse kalmamış. Hedef sistemde durmaya devam ediyor; konuşulan şey artık faaliyetler. Faaliyetler görünür hale geldiğinde, ilerleme görünmez kalıyor.

Bir hedefin kaybolması için vazgeçilmesi gerekmez. Görünmez olması yeterlidir.

Bir organizasyon neye dikkat ediyorsa onu ilerletir. Hedef görünürlüğünü kaybettiğinde, gündem başka şeylerle dolar.

İnsanlar hedeflere bağlılıklarını kaybettikleri için değil, hedeflerin ilerleyip ilerlemediği görünmediği için yönlerini kaybederler.

Bu yüzden birçok organizasyon çözümü daha fazla toplantıda ve daha fazla takipte arar. Ama sorun her zaman takip eksikliği değildir.