Dönem Kapandı. Aynı Hikaye Başladı.

Çeyrek sonu toplantısı bitiyor. Renkler güncelleniyor. Skorlar giriliyor. Dosya kapanıyor. Yeni dönem için boş bir ekran açılıyor.

Kimse fark etmiyor, ama organizasyonun hafızası da o dosyayla birlikte kapanıyor.

Kapanış bir puanlama anı gibi görünür. Bir hedef yeşil, bir diğeri kırmızı; yüzde altmış, yüzde kırk. Sayı kaydedilir, dönem biter. Oysa organizasyonlar hedeflerden değil, hedeflerin nasıl kapatıldığından öğrenir.

Her dönem gerekçe değişir; davranış değişmez.

Aynı satış hedefi üç dönemdir tutmuyor. Önce pazar daraldı, sonra kaynak eksikti, sonra rakip agresifti. Üç farklı açıklama. Ama plan hep aynı kaldı, faaliyetler hep aynı kaldı.

Dördüncü dönemin toplantısında biri söyleniyor: “Geçen dönem de bunu konuşmuştuk.” Sessizlik. Kimse geçen dönem neye karar verildiğini hatırlamıyor. Sonra bir başkası: “Bu sefer biraz daha temkinli yazalım.” Hedef yeniden yazılıyor, dönem başlıyor.

Skor her dönem kaydedildi. Değişmeyen davranış hiçbir yere yazılmadı. O çeyrek de ilk çeyrek kadar bilgisiz başladı. Organizasyonun hafızası bir kez daha o dosyayla birlikte kapandı.

Sorun hedeflerin başarısız olması değil. Sorun aynı başarısızlığın her dönem yeniden üretilmesi.

Öğrenmeyen hedefler aynı davranışı tekrar eder. Öğrenen hedefler davranışı değiştirir.

Peki organizasyon öğrense bile, bu öğrenme günlük işin içinde ayakta kalır mı? Her zaman değil — öğrenilen şey, günlük işlerin arasında görünmez olur. Bir sonraki yazıda bunu konuşacağız.